1. Link do strony z możliwością wsparcia forum:
https://pomagam.pl/forumdss_2020_22

2. Konta nowych użytkowników są aktywowane przez Administrację
(linki aktywacyjne nie działają) - zwykle w ciągu ok. 24 ÷ 48 h.

DUM SPIRO-SPERO Forum Onkologiczne Strona Główna

Logo Forum Onkologicznego DUM SPIRO-SPERO
Forum jest cz?ci? Fundacji Onkologicznej | przejdź do witryny Fundacji

Czat Mapa forum Formularz kontaktowyFormularz kontaktowy FAQFAQ
 SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy  AlbumAlbum
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
betsi - komentarze
Autor Wiadomość
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #256  Wysłany: 2016-12-08, 20:14  


Mineło wczoraj 4 miesiące😥
Jak ja strasznie tęsknię😭
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
marzena66 
MODERATOR



Dołączyła: 13 Lip 2014
Posty: 9836
Skąd: gdańsk
Pomogła: 1765 razy


 #257  Wysłany: 2016-12-08, 20:36  


betsi,

Ta tęsknota nie minie szybko, jeszcze trochę tych miesięcy przepłaczesz.

Trzymaj się, jesteś z nami tutaj, wspierasz innych, może to też jest dla Ciebie jakaś siła, bycie wśród nas, osób, które walczą lub jak Ty straciły najbliższych.

:/pociesza:/
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #258  Wysłany: 2017-04-15, 10:34  


To już drugie święta bez mojego męża :cry:
Jest różnie,syn często płacze,tęskni-ja też płacze po kątach.Takie to nierealne że go nie ma!
Teraz bardziej przeżywam,bo zmarł jego kolega ze szpitala,miałam z nim kontakt,powiedział że przyjedzie do mnie z żoną jak się wykuruje-ja widziałam,że tak nie będzie.Żył po pszeszczepie tyle samo co mój mąż-5 miesięcy.
Trudno sobie to wszystko poukładać :-(
Ale mam dobrego "starego" znajomego,gdyby nie on,to byłoby ze mną gorzej.Daje mi dużp,pomaga,bo brak wdomu męskiej ręki
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
marzena66 
MODERATOR



Dołączyła: 13 Lip 2014
Posty: 9836
Skąd: gdańsk
Pomogła: 1765 razy


 #259  Wysłany: 2017-04-15, 11:03  


betsi,
Jest Ci na pewno ciężko ale musisz iść pomału do przody, życie toczy się dalej a Ty masz syna, którego musisz wprowadzić w dorosłe życie.
betsi napisał/a:
Ale mam dobrego "starego" znajomego

Dobrzy, sprawdzeni przyjaciele, znajomi są nam potrzebni, pomagają nam przetrwać trudne chwile.

Spokojnych świąt i jestem z Ciebie dumna, że sobie radzisz, nawet jak czasami popłaczesz to masz do tego prawo, pozdrawiam ciepło.
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #260  Wysłany: 2017-08-07, 12:48  


Dziś już mija rok odkąd odszedł mój mąż ::rose:: ::rose:: ::rose::

[ Komentarz dodany przez Moderatora: marzena66: 2017-08-07, 18:20 ]
:/pociesza:/


images.jpg
Pobierz Plik ściągnięto 259 raz(y) 4,18 KB

_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #261  Wysłany: 2017-08-08, 22:35  


Czułam się źle wczoraj psychicznie,wszystko powracało ,wspomnienia,umieranie,okres choroby.Nie jest łatwo.
Trzeba żyć dalej :!:
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #262  Wysłany: 2017-10-03, 21:22  


Minął ponad rok,dochodzi do mnie wszystko,że nie ma męża,to takie dziwne uczucie.Nie umiem tego nazwać 😢
Unikam lekarzt,boję się badań.Mój syn ma nad kolonem,twardą jakby kość,nie rośnie,nie powiększa się.Wizyta u lekarza w połowie października.Mówi,że nic mu nie jest,i nic nie będzie.
W tym roku komunia syna,mąż tak czekał,planował uroczystość-i nie doczekał😢
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
marzena66 
MODERATOR



Dołączyła: 13 Lip 2014
Posty: 9836
Skąd: gdańsk
Pomogła: 1765 razy


 #263  Wysłany: 2017-10-03, 21:59  


betsi,
Nie analizuj tego wszystkiego bo jest Ci gorzej. Jesteś dzielna dziewczyna a mąż teraz z góry się Wami opiekuje. Nie będzie Go fizycznie ale póki jest w Waszych sercach, jest z Wami.

Sprawdź koniecznie co tam syn ma w nodze ale jak nie boli, nie rośnie to już dobrze.

:tull:
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #264  Wysłany: 2017-11-23, 20:20  


Ja mam dolegliwości kobiece,jak pomyślę o ginekologu to mam dreszcze.Wpadłam w fobię,bo wiem,że mam raka-wyczytałam że mam raka szyki macicy lub jajnika.Objawy wypisz-wymaluj.Diagnoza przez internet.Bóla jakiś są,ale przyczyna też-wolę nie wiedzieć?Tak.Na samą myśl o badaniu czuję lęk. :cry:
Czeka mnie operacja syna-wyrośl chrzęstno-kostna :-( Znowu szpital,badania.
Komunia w tym roku.
Mam partnera-jestem szczęśliwa,jest bardzo dobry i dla mnie i mojego syna.Mamy się przeprowadzać,ale ja myślę o chorobie i myślę,że nie zasługuje na szczęście😢Dla niektórych pocieszyłam się szybko.Kontakt z rodziną zmarłego męża-prawie zerwany tzn,ze mną bo syn ma.
Czuję czasami,że ktoś mnie przeklnął :roll:
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
missy 
MODERATOR



Dołączyła: 05 Paź 2014
Posty: 4909
Skąd: Trójmiasto
Pomogła: 1262 razy


 #265  Wysłany: 2017-11-23, 20:44  


betsi kochana,

Pamiętaj, proszę, że musisz to swoje nowe życie przeżyć - dobrze albo i nawet bardzo dobrze.Przeżyć a nie patrzeć jak ono gdzieś tam sobie sunie boczkiem. Żyj pokonując lęki, troszcząc się o siebie i syna, o nowy związek.
Absolutnie odsuń na bok czyjeś oceny dotyczące Twoich osobistych wyborów - wiem, że takie oceny ( czasem pewnie dobitnie wypowiadane na głos) bardzo bolą. Ale Ty już przeszłaś tyle, że na pewno jesteś w stanie poradzić sobie z takimi małymi paskudztwami.
Ściskam mocno!
 
marzena66 
MODERATOR



Dołączyła: 13 Lip 2014
Posty: 9836
Skąd: gdańsk
Pomogła: 1765 razy


 #266  Wysłany: 2017-11-24, 07:13  


betsi,
To jest Twoje życie, nikt go za Ciebie nie przeżyje.
betsi napisał/a:
.Wpadłam w fobię,bo wiem,że mam raka-wyczytałam że mam raka szyki macicy lub jajnika.

Tutaj będę złośliwa, brawo dla Ciebie, że już wiesz, że sama się zdiagnozowałaś, że jesteś pewna, że masz raka, litości betsi, od takich diagnoz są tylko badania i lekarze.

pozdrawiam i życzę szczęścia.
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #267  Wysłany: 2017-11-24, 10:33  


Prawda.
Ale nie każdy ma zdrową psychikę.A tym bardziej,że przeszedł przez taką chorobę bliskiej osoby.
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
marzena66 
MODERATOR



Dołączyła: 13 Lip 2014
Posty: 9836
Skąd: gdańsk
Pomogła: 1765 razy


 #268  Wysłany: 2017-11-24, 20:22  


betsi napisał/a:
.A tym bardziej,że przeszedł przez taką chorobę bliskiej osoby.

Chyba wszyscy tutaj przeszliśmy przez podobną historię do Twojej, też pochowaliśmy bardzo bliskie osoby ale nie diagnozujemy sobie sami raka, choć zapewne wiele z nas boi się podświadome tej choroby.
betsi napisał/a:
Ale nie każdy ma zdrową psychikę

Chyba nie jesteś chora psychicznie tylko masz ewentualnie nerwicę, depresję, lęki, fobie, to stany a nie choroba psychiczna. Nad psychiką trzeba pracować, oczywiście nie każdy potrafi i wtedy trzeba leki, systematyczne wizyty u psychiatry i psychoterapia. Na pewno nie jest to łatwe ale trzeba nad tym pracować.

pozdrawiam
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #269  Wysłany: 2018-05-11, 17:33  


Witajcie.U mnie dużo się znieniło.
Przeprowadziłam się do partnera,kupił dom,mam swoje podwórko,zajęcia przed domem,sadzenie kwiatów,ogródek.Jestem szczęśliwa🙂
Ale też mam syracha,cyt.w grudniu wykazała stan zapalny,duże leukocyty,gr.2,zrobiono kolkoskopię,i coś jest,gin.powiedziała,że albo stan zapalny,albo nie wie co.Za pół roku znowu cyt.bo musi mnie mieć na uwadze.Mam też torbila i mięśniaka.Do tego często mnie boli noga,ta po której jest torbiel,czuję takie ciągnięcie w udzie.I wiecie,myślę o najgorszym,o raku.Bardzo się boję wizyty.Że nie dane mi jest być szczęśliwą.Nie ma dnia żeby mnie coś nie bolało.Budzę się i myślę o tym czy coś mnie nie boli.Szok.
Do tego za 2 tyg,komunia syna.Przeżywam.Ale przełamałam lody i była u teściowej ją prosić na komunię,niby rozmawiałyśmy normalnie,ale można powiedzieć służbowo.Nie utrzymuje z rodziną męża kontaktu,dzwonią tylko do syna.Jest za tydzień komunia u siostry męża,ale nie idziemy,bo niby jak mam się zachować,z kim rozmawiać,nawet życzeń nie składamy na święta.
Jest mi dobrze,ale z drugiej strony ciężko.Partner dba o mnie,o syna,jest ciepłym człowiekiem,wyrozumiałym,nie wiem jak bym sobie radziła teraz gdybym była teraz sama.
Życie samo pisze nam scenariusze.Pozdrawiam🙂

[ Dodano: 2018-05-11, 17:34 ]
Parę błędów☺

[ Komentarz dodany przez Moderatora: JustynaS1975: 2018-07-11, 11:08 ]
Życzę Ci wszelkiego powodzenia. Pozdrawiam serdecznie :)

_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
betsi 



Dołączyła: 03 Sty 2013
Posty: 1068
Pomogła: 107 razy

 #270  Wysłany: 2018-08-07, 20:37  


Dziś mineło 2 lata jak odszedł mòj mąż😑Zleciało.
Pozostały wspomnienia I pięknie ubrany grób!
_________________
[*] 07.08.2016- Na zawsze w sercu mym!!!
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  


logo

Statystki wizyt z innych stron
Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group